การเรียนภาษาไม่มีเคล็ดลับ อยู่ที่การนำไปใช้งาน
ไม่งั้นเก่งภาษาแค่ไหน ถ้าไม่ได้ใช้ นานๆ ไปก็ลืม
พวกที่เรียนแล้วไม่ได้ใช้ เรียนไปก็ได้หน้าลืมหลัง
ส่วนจะนำไปใช้อย่างไร นั่นคือสิ่งที่คุณต้องคิดครับ
เริ่มเลยนะคับ
我 ออกเสียงว่า "อฺว่อ" (ออกเสียงว่า "อ่อ" แต่ทำริมฝีปากให้เป็นวงกลม คล้ายๆ กับการทำปากจู๋ แต่ไม่ถึงขนาดนั้น) แปลว่า "ฉัน"
你 ออกเสียงว่า "หนี่" แปลว่า "คุณ"
是 ออกเสียงว่า "ซื่อ" (ขณะที่ออกเสียงว่า "ซื่อ" ให้ม้วนลิ้นไปชนเพดาน) แปลว่า "คือ" หรือ "เป็น" หรือ "ใช่" (เช่นถ้ามีใครถามว่าใช่หรือไม่ ถ้าต้องการตอบว่าใช่ พูดคำว่า 是 คำเดียวก็ได้ แปลว่า "ใช่")
谁 ออกเสียงว่า "เสย" (ขณะที่ออกเสียงว่า "เสย" ให้ม้วนลิ้นไปชนเพดาน) แปลว่า "ใคร"
老师 ออกเสียงว่า "เหล่าซือ" (ขณะที่ออกเสียงว่า "ซือ" ให้ม้วนลิ้นไปชนเพดาน) แปลว่า "คุณครู"
你是谁？ออกเสียงว่า "หนี่ซื่อเสย" แปลว่า "คุณคือใคร?"
我是老师 ออกเสียงว่า "อฺว่อซื่อเหล่าซือ" แปลว่า "ฉันคือคุณครู"
我是 .... แปลว่า "ฉันคือ...."
การเรียนภาษาหรือเรียนอะไรก็ตาม คุณต้องเป็นมากกว่าที่คุณเรียน เป็นมากกว่าที่ครูสอน
จงใช้ทุกคำทุกตัวอักษรที่รู้จักให้คุ้มค่า หมั่นเขียน หมั่นพูด นำคำที่รู้จักมาผสมสร้างประโยคใหม่ๆ
ไม่เช่นนั้นการเรียนภาษาจะเป็นภาษา "ตาย" คุณจะไม่รู้จักการใช้ภาษาในชีวิตจริง
แต่จะรู้จักแต่ภาษาที่ใช้แต่ในหนังสือเท่านั้น (ซึ่งคนส่วนใหญ่จะเป็นแบบนี้)
การทำงานของผมในทุกๆ เรื่อง คิดแต่ประโยชน์ของงานมากกว่า เรื่องอานิสงส์นี่ไม่เคยคิดเลยครับ
คุณคิดว่าผมน่าจะเป็นครูรึเปล่าครับ
อีก 5 วัน (25 ต.ค.52) เจอกันครับ
| < ย้อนกลับ |
|---|
